Keratokonus, korneanın incelerek öne doğru sivrileşmesiyle seyreden ilerleyici bir göz hastalığıdır. Tedavide iki temel hedef vardır: birincisi hastalığın ilerlemesini durdurmak, ikincisi ise mevcut görme kalitesini en üst düzeye çıkarmak. Tedavi planı, hastalığın evresi, kornea kalınlığı ve hastanın görme ihtiyacına göre kişiye özel olarak belirlenir.
Korneal çapraz bağlama (cross-linking — CXL), keratokonusun ilerlemesini durdurabilen, bilimsel olarak kanıtlanmış temel tedavi yöntemidir. İşlemde korneaya Riboflavin (B2 vitamini) damlatılır ve ardından kontrollü ultraviyole-A (UV-A) ışığı uygulanır. Bu kombinasyon, korneadaki kollajen lifleri arasında yeni kimyasal bağlar oluşturarak dokunun biyomekanik direncini artırır.
İşlem yaklaşık 60-90 dakika sürer ve genellikle lokal anestezi (damla ile uyuşturma) altında gerçekleştirilir.
Cross-linking hastalığı durdursa da mevcut kornea şekil bozukluğunu düzeltmez. Görmeyi iyileştirmek için hastalığın evresine göre farklı yöntemler uygulanır:
Gözlükle yeterli görme sağlanamayan hastalarda kontakt lensler ilk tercih edilen rehabilitasyon yöntemidir:
Kornea içine yerleştirilen ince halka segmentleri, sivrileşmiş kornea yapısını düzleştirerek görmede iyileşme sağlamayı hedefler. Cross-linking ile birlikte uygulanabilir.
Kontakt lens, halka tedavisi ve cross-linking gibi yöntemlerin yetersiz kaldığı, korneanın ileri derecede inceldiği veya skar dokusu oluştuğu çok ileri evre vakalarda kornea nakli (keratoplasti) gerekebilir.
Her hasta için en uygun tedavi yöntemi, aşağıdaki faktörlere göre belirlenir:
Cross-linking sonrasında gözün tam iyileşmesi ve görme stabilitesinin oturması genellikle 3-6 ay sürer. Bu dönemde düzenli kontroller yapılır ve kornea topografisi ile ilerlemenin durduğu doğrulanır. Lensle rehabilitasyon, kornea şeklinin sabitlenmesinin ardından planlanır.
Keratokonus tanısı aldıysanız veya risk grubundaysanız, hastalığın evresine ve kornea yapınıza en uygun tedavi planını oluşturmak için detaylı bir kornea değerlendirmesi yaptırmanızı öneririm.
